Brak państwowych dotacji dla ośrodków zbiorowego zakwaterowania dla uchodźców sprawia, że wiele osób, najczęściej tych najmniej samodzielnych, jest zagrożonych bezdomnością.
Od wybuchu wojny na Ukrainie w lutym 2022 wiele osób przybyłych do Polski usamodzielniło się. Wciąż jednak istnieje duża grupa ludzi, którym z różnych względów trudno jest znaleźć zatrudnienie i nie są w stanie opłacić czynszu w ośrodkach zbiorowego zakwaterowania, które przestały być dotowane przez państwo.
Samotne matki z małymi dziećmi, osoby starsze i niepełnosprawne stanęły przed widmem powrotu do Ukrainy, mimo, że domy, które tam pozostawili są najczęściej zniszczone a sytuacja panująca za naszą wschodnią granicą jest wciąż daleka od normalności.
Dzięki współpracy z naszymi partnerami: Norwegian Refugee Council, Ministerstwem Spraw Zagranicznych Norwegii oraz Ambasadą Norwegii w Warszawie grupom najbardziej zagrożonym bezdomnością zapewniamy zakwaterowanie oraz szeroko rozumianą ochronę.
Jak to robimy?
– Prowadzimy dwa domy (w Opolu i Warszawie), w których realizujemy autorski program adaptacji dla uchodźców. To kameralne miejsca, w których każda rodzina ma swój niezależny lokal a jednocześnie może integrować się z pozostałymi mieszkańcami we wspólnych pomieszczeniach.
Do każdego domu są przypisani specjalni opiekunowie, tzw. case workerzy, którzy na bieżąco monitorują potrzeby beneficjentów.
– Nasze zespoły mobilne odwiedzają także ośrodki zbiorowego zakwaterowania znajdujące się z dala od dużych aglomeracji. Zapewniamy pomoc psychologiczną i socjalną tamtejszym mieszkańcom.
– Nieustające nowelizacje ustaw i przepisów dotyczących obywateli Ukrainy nie ułatwiają życia uchodźcom. W dodatku, często zdarza się, że nie mają oni dostępu do Internetu i podstawowych informacji. Udzielamy bezpłatnych porad prawnych (np. dotyczących legalizacji pobytu czy prawa pracy) zarówno w naszym Centrum Prawnym w Warszawie, jak i podczas indywidualnych konsultacji on-line czy też przez social media.
W projekcie poświęcamy szczególną uwagę osobom zagrożonym wykluczeniem i aktami przemocy. Stwarzając im godne warunki do życia i zapewniając dostęp do informacji oraz edukacji mamy nadzieję, że także wkrótce się usamodzielnią i zintegrują z lokalnymi społecznościami.